|
|
|
|
|||||
|
||||||||
|
|
||||||||
|
SGOA:
electronic – Alternative Dispute Resolution A.R. Lodder Een goed initiatief van de SGOA om Online geschillenbeslechting (ODR)[1] aan te bieden. Anders dan de op chat-gebaseerde site van de enige andere Nederlandse aanbieder emediation.nl, wordt gebruik gemaakt van een fraai ingerichte discussie-forum achtige onderhandelingsruimte. In dit kort nieuws aandacht voor de juridische achtergrond, te weten het onlangs opgestelde e-ADR® reglement. Doordacht en accuraat zijn artikelen 3-8 over ‘Start van de e-ADR procedure’, ‘Plaats en Tijd’, ‘e-ADR procedure’, ‘Andere procedures, Geheimhouding’, ‘Kosten’ en ‘Uitsluiting van aansprakelijkheid en Onvoorziene zaken’. Gezien de ruimte beperk ik me tot enkele kritische kanttekeningen bij artikel 2 betreffende de aanvraag. De wijze waarop een geschil aanhangig kan worden gemaakt, is niet direct uitnodigend (artikel 2.1): een e-mail met in de aan-regel info@sgoa.org en in de cc-regel het e-mailadres van de handelingsbevoegde vertegenwoordiger van de wederpartij. Wie is de handelingsbevoegde, en vooral, wat is zijn e-mailadres? Wat betreft de SGOA zou het meer voor de hand hebben gelegen een adres als e-adr@sgoa.org te gebruiken, in plaats van het algemene adres ‘info’. Tenslotte, het verdient aanbeveling een dergelijke aanmelding via een webform te laten lopen, omdat de gebruiker dan gedwongen wordt de noodzakelijke informatie door te geven. Redelijk uitgebreid wordt aangegeven welke informatie moet worden verstrekt (artikel 2.2), waaronder vreemd genoeg het e-mail adres van zowel aanvrager als wederpartij. Het ware overigens beter geweest als de aanvraag enkel bij de SGOA zou worden ingediend. Door de nu gekozen e-mailconstructie komt bijvoorbeeld de “korte en duidelijke beschrijving van het geschil” direct in handen van de wederpartij. Aangezien een dergelijke omschrijving bij mediation veelal gebruikt wordt om partijen stoom af te laten blazen, kan het voor de oplossing van het geschil belemmerend werken als deze informatie ongewijzigd bij de wederpartij geraakt. Het is toegestaan bij de aanvraag ‘beperkte bijlagen’ te voegen in de formaten ASCI, RTF, MSWord, PDF, PPT of XLS. Dit wekt, mogelijk ten onrechte, de indruk dat andere formaten niet zouden mogen, zoals bijvoorbeeld HTML. De aanvraag wordt na ontvangst door de SGOA aan beide partijen bevestigd (artikel 2.3), nu niet aangegeven is binnen welke termijn waarschijnlijk automatisch en per ommegaande. Als de wederpartij niet binnen 7 (kalender)dagen reageert, doet de SGOA verder niets maar gaat er vanuit dat er geen belangstelling is voor e-ADR (artikel 2.3). Indien de wederpartij wel reageert moet deze zich richten tot de SGOA en de aanvrager (reply all). Niet elk geschil wordt online afgedaan, namelijk enkel wanneer het financieel belang onder 2500 euro ligt (artikel 2.7). Onduidelijk is waar deze magische grens op gebaseerd is, mogelijk een veronderstelde aan de hoogte van het bedrag gecorreleerde complexiteit. De systeemvereisten zijn niet helemaal van deze tijd (artikel 2.8): wie beschikt nu niet over een computer, internetverbinding en een browser met JAVA-programmatuur. De procedure eindigt als partijen tot een schikking zijn gekomen. In dat geval wordt de concept vaststellingsovereenkomst aan partijen gemaild (artikel 5.5). Na elektronisch akkoord (reply-mail) zijn partijen gebonden aan de vaststellingsovereenkomst. Waarom vervolgens de vaststellingsovereenkomst voor ondertekening naar partijen wordt gestuurd is mij niet duidelijk. Mogelijk dat deze extra papieren zekerheid toch van belang wordt geacht. Ik hoop dat het wat onbeholpen artikel 2, geen belemmering zal vormen voor potentiële aanvragers deze verder goed geregelde en technisch mooi vormgegeven e-ADR procedure te volgen. [1] Zie hierover A.R. Lodder, ‘De toekomst van geschillenoplossing’, NJB 2004-16, p. 832-838, de in 2004 bij Elsevier-juridisch uitgegeven NvvIR-bundel en het Dossier online geschillenoplossing Computerrecht 2001/5. |
|||||||
