Computer/Law Institute

print/download PDF version

1.       Dienstverleners van de informatiemaatschappij, daar vallen in beginsel alle aanbieders van websites onder, moeten algemene informatie (naam, adres, BTW-nummer, etc.) verstrekken voordat er van enige contractuele handeling sprake is. Deze plicht is terug te vinden in artikel 5 lid 1 van de Richtlijn 2000/31/EG inzake de elektronische handel, in Nederland omgezet middels art. 3:15d lid 1 BW. In de consumentenbeschermingsrichtlijn 97/7/EG waren deels vergelijkbare verplichtingen te vinden, die echter enkel gelden in geval de aanbieder een overeenkomst op afstand tot stand wil brengen (art. 7:46c BW). Een verschil tussen beide bepalingen is onder andere dat in geval van art. 7:46c BW het volstond om een postbus als adres op te geven, terwijl op grond van art. 3:15d lid 1 BW een fysiek adres moet worden kenbaar gemaakt. Dit fysieke adres is met name van belang om ook buiten internet contact met de dienstverlener te kunnen opnemen. De Europese wetgever bepaalde daarnaast in artikel 5 lid 1 sub c Richtlijn 2000/31/EG (art. 3:15d lid sub b BW) dat de afnemer van een dienst moet kunnen beschikken over: “gegevens die een snel contact en een rechtstreekse en effectieve communicatie met hem mogelijk maken, met inbegrip van zijn elektronische postadres;”.

Over de uitleg van deze bepaling handelt deze zaak.